Πώς απέκτησε ο JJ Thomson το μοντέλο πουτίγκας από δαμάσκηνο;

Στα τέλη του 19ου αιώνα, οι επιστήμονες πειραματίζονταν με καθοδικές ακτίνες - ρεύματα ηλεκτρονίων που εκπέμπονται από το αρνητικό τερματικό (κάθοδος) ενός σωλήνα κενού υψηλής τάσης. Ο JJ Thomson, ένας Βρετανός φυσικός, διεξήγαγε μια σειρά πειραμάτων με τις καθοδικές ακτίνες το 1897. Βρήκε ότι οι καθοδικές ακτίνες μπορούσαν να εκτρέπονται από ηλεκτρικά και μαγνητικά πεδία και υπολόγισε ότι η μάζα ενός σωματιδίου καθοδικής ακτίνας (το οποίο ονόμασε ηλεκτρόνιο) ήταν περίπου το 1/1800 της μάζας ενός ατόμου υδρογόνου.

Μοντέλο πουτίγκας δαμάσκηνου

Τα πειράματα του Τόμσον τον οδήγησαν να προτείνει ένα μοντέλο του ατόμου που ονόμασε «μοντέλο πουτίγκας δαμάσκηνου». Σε αυτό το μοντέλο, το άτομο οραματίστηκε ως μια θετικά φορτισμένη σφαίρα με αρνητικά φορτισμένα ηλεκτρόνια ενσωματωμένα σε αυτό, όπως τα δαμάσκηνα σε μια πουτίγκα. Θεωρήθηκε ότι το θετικό φορτίο ήταν ομοιόμορφα κατανεμημένο σε όλο το άτομο και τα ηλεκτρόνια θεωρήθηκε ότι ήταν διατεταγμένα σε δακτυλίους γύρω από τον πυρήνα.

Το μοντέλο της πουτίγκας δαμάσκηνου ήταν ένα σημαντικό βήμα προς τα εμπρός στην κατανόησή μας για το άτομο, αλλά τελικά αντικαταστάθηκε από το πιο ακριβές μοντέλο Bohr, το οποίο προτάθηκε από τον Niels Bohr το 1913.