Πώς ντύθηκε η Ρουθ Γουέικφιλντ;

Tweeds και άνετα υφάσματα :Το Wakefield συχνά φορούσε τουίντ μπουφάν και φούστες, γνωστά για τη ζεστασιά, την ανθεκτικότητά τους και την κλασική τους γοητεία. Αυτά τα σύνολα βλέπονταν συνήθως στην κουζίνα και γύρω από το σπίτι της, επιτρέποντάς της να κινείται με ευκολία και άνεση ενώ μαγειρεύει και ασχολείται με τις οικιακές εργασίες.

Ευαίσθητα υποδήματα :Ενώ έψησε και φρόντιζε τις γαστρονομικές της δημιουργίες, η Wakefield έδωσε προτεραιότητα στην άνεση και την ασφάλεια στα υποδήματά της. Τα στιβαρά, παπούτσια με χαμηλό τακούνι ή οι άνετες παντόφλες ήταν οι επιλογές της, διασφαλίζοντας ότι θα μπορούσε να σταθεί για μεγάλες περιόδους χωρίς να θυσιάζει τη σταθερότητα.

Ποδιές :Στην κουζίνα, η Ruth Wakefield εθεάθη συχνά να φοράει ποδιές για να προστατεύει τα ρούχα της από διαρροές, λεκέδες και αλευρώδη βρωμιά. Αυτές οι ποδιές διέφεραν σε στυλ και υλικό, αλλά χρησίμευαν ως πρακτικά αξεσουάρ που έδειχναν την αφοσίωσή της στις γαστρονομικές της προσπάθειες.

Μέτρια αξεσουάρ :Τα αξεσουάρ της Wakefield έτειναν να είναι συγκρατημένα και λειτουργικά παρά φανταχτερά ή υπερβολικά. Τα απλά κασκόλ, οι καρφίτσες ή τα σκουλαρίκια μπορεί να προσθέσουν μια πινελιά προσωπικότητας στα ντυσίματά της, αλλά κράτησε τα αξεσουάρ της ελάχιστα και κατάλληλα για το οικιακό της περιβάλλον.

Μαλλιά και μακιγιάζ :Τα μαλλιά της Ruth Wakefield ήταν συνήθως τακτοποιημένα με απλό αλλά κομψό τρόπο, συχνά σε κότσο ή κοντό, εύχρηστο στυλ. Το μακιγιάζ της ήταν γενικά λεπτό και φυσικό, με έμφαση στην ενίσχυση των χαρακτηριστικών της χωρίς να υπερισχύει της συνολικής εμφάνισής της.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι αυτές οι προτιμήσεις μόδας αντανακλούν τη χρονική περίοδο και τα πολιτιστικά πρότυπα της Αμερικής των μέσων του εικοστού αιώνα, όταν μια πρακτική, άνετη και λιτή αίσθηση ντυσίματος ήταν κοινή μεταξύ των νοικοκυρών και των γυναικών που ασχολούνταν με οικιακές δραστηριότητες.