In de 16e eeuw Parijs, was er een kaas overschot omdat na de Verlichting dacht was om de consumptie van vlees te voorkomen. Boeren met spoed naar hun kuddes te converteren naar zuivel, en de markt werd overspoeld met kazen van alle soorten. Dit bleek te veel, zelfs voor de Fransen, en kaas inventaris omhooggeschoten, waardoor sommige die te lang om hard te groeien werden opgeslagen.
Francois Boullier

Francois Boullier ontwikkeld een rasp in de 1540s, zodat harde kazen nog kunnen worden gebruikt. Zijn eerste een, gemaakt van tin, is nu te zien in een museum in Le Havre. Zijn uitvinding omgezet harde kaas in een tabel kruiderij dat was razend populair bij de Parijzenaars in de 1540s en de vroege jaren 1550.
Droogte

De Europese continent werd getroffen door droogte in 1555, drastisch aantasten zuivel voorraden. De enorme overschot kaas onmiddellijk beëindigd. Door de jaren 1580, werd de kaas als zodanig een luxe product dat om het rooster op de tafel was anathema en de rasp viel uit de gratie voor honderden jaren.
Jeffrey Taylor

Jeffrey Taylor was een ondernemer in Philadelphia in de jaren 1920. Tijdens de Grote Depressie, huisvrouwen wilden hun voedsel budget te rekken, terwijl ook het maken van smakelijke uitziende maaltijden die leek te meer ingrediënten dan zij hebben. Deze behoefte was perfect ingevuld door de kaasrasp. Taylor, een kaasboer, lees over Boullier's uitvinding en besloot om zijn eigen te maken, door het aanscherpen van de gaten van een metalen douchegoot. De uitvinding nam af, en hielp huisvrouwen door het maken van hun voedsel te verschijnen "grotere", vandaar de naam.
Vandaag

kaasraspen komen in vele verschillende vormen en maten. Sommigen hebben de hand krukken, terwijl anderen hebben zeer kleine gaatjes en zijn genoemd Microvliegtuigjes, geschikt voor zesting citrus of raspen nootmuskaat. Sommige met unieke stijlen of functies kan kosten omhoog van $ 50, hoewel de meeste handraspen zijn $ 15 of minder.