Wat definieert diarree?

Diarree wordt gedefinieerd als de passage van losse, waterige ontlasting drie of meer keer per dag. Het kan worden veroorzaakt door verschillende factoren, waaronder infectie, ontsteking en malabsorptie. Diarree kan ook een symptoom zijn van bepaalde medische aandoeningen, zoals het prikkelbare darm syndroom (IBS) en de ziekte van Crohn.

Diarree kan worden geclassificeerd als acuut of chronisch. Acute diarree wordt gedefinieerd als diarree die minder dan twee weken aanhoudt, terwijl chronische diarree wordt gedefinieerd als diarree die twee weken of langer aanhoudt. Acute diarree wordt meestal veroorzaakt door een infectie, terwijl chronische diarree kan worden veroorzaakt door verschillende factoren, waaronder infectie, ontsteking en malabsorptie.

Diarree kan tot een aantal complicaties leiden, waaronder uitdroging, verstoorde elektrolytenbalans en ondervoeding. Uitdroging treedt op wanneer het lichaam meer water verliest dan het opneemt. Een verstoord elektrolytenevenwicht ontstaat wanneer de niveaus van elektrolyten, zoals natrium en kalium, in het lichaam te hoog of te laag zijn. Ondervoeding ontstaat wanneer het lichaam niet voldoende voedingsstoffen uit de voeding haalt.

De behandeling van diarree hangt af van de oorzaak. In de meeste gevallen zal acute diarree binnen enkele dagen vanzelf verdwijnen. Behandeling voor chronische diarree kan medicijnen, veranderingen in het dieet en veranderingen in levensstijl omvatten.