Πώς πάει το ζελέ σε ένα τραγούδι ντόνατ που ήταν στο Captain Kangaroo;

Σε ένα μαγαζί με ντόνατ όχι μακριά από εδώ,

Εκεί ζούσε ένα ντόνατ γεμάτο κέφι,

Ονειρευόταν ζελέ κάθε βράδυ,

Και αναρωτιόμουν πώς να κερδίσω λίγο.

Κάθε μέρα έβλεπε φίλους γεμάτους φρούτα,

Χαμογέλασαν και έγνεψαν, αλλά έμειναν σε απόσταση.

Το μοναχικό μας ντόνατ λαχταρούσε να γευτεί,

Η ειδική μαρμελάδα μέσα στη μέση τους.

Ένα βράδυ, σκάρωσε μια μυστική πλοκή,

Για να στύψετε μέσα στην κατσαρόλα για ζελέ,

Κουνήθηκε, τινάχτηκε και έκανε ένα άλμα,

Και προσγειώθηκε με το κεφάλι στο παχουλό.

Ω τι απόλαυση, το κολλώδες γλυκό!

Το ντόνατ χόρευε με ζελέ πόδια.

Τα όνειρά του από ζελέ είχαν επιτέλους πραγματοποιηθεί,

Τώρα κάθε ντόνατ έχει γεμίσει με χυμό!