Γιατί οι αγρότες αντιτάχθηκαν σε φόρο στο ουίσκι;

* Ο φόρος θεωρήθηκε ως βάρος για τους μικρούς αγρότες που βασίζονταν στην απόσταξη ουίσκι ως πηγή εισοδήματος. Το ουίσκι παρήχθη συχνά σε μικρές φάρμες ως ένας τρόπος για να εξαντληθεί το πλεόνασμα σιτηρών και ο φόρος το έκανε λιγότερο κερδοφόρο.

* Ο φόρος θεωρήθηκε επίσης ότι ευνοεί τους πλούσιους γαιοκτήμονες που είχαν την οικονομική δυνατότητα να πληρώσουν τον φόρο και εξακολουθούν να αποκομίζουν κέρδη από την απόσταξη ουίσκι. Αυτό οδήγησε σε δυσαρέσκεια μεταξύ των μικρών αγροτών που θεώρησαν ότι στοχοποιούνταν άδικα.

* Επιπλέον, ο φόρος θεωρήθηκε ως παραβίαση των παραδοσιακών δικαιωμάτων των αγροτών να παράγουν και να πωλούν τα δικά τους προϊόντα. Οι αγρότες ένιωσαν ότι η κυβέρνηση δεν είχε το δικαίωμα να τους πει τι μπορούσαν να κάνουν με τις δικές τους καλλιέργειες.

Ο φόρος του ουίσκι ήταν ένας σημαντικός παράγοντας στην εξέγερση του ουίσκι του 1794, κατά την οποία αγρότες στη δυτική Πενσυλβάνια και τη Βιρτζίνια διαμαρτυρήθηκαν για τον φόρο επιτιθέμενοι στους ομοσπονδιακούς φοροεισπράκτορες. Η εξέγερση ήταν τελικά ανεπιτυχής, αλλά έδειξε τη δύναμη της αντίθεσης των αγροτών στον φόρο.

Ο φόρος του ουίσκι τελικά καταργήθηκε το 1802, εν μέρει λόγω της πολιτικής πίεσης από τους αγρότες και άλλους αντιπάλους του φόρου.