Welke processen zijn betrokken bij het maken van karnemelk?

1. Cultuurcrème:

- Om karnemelk te maken, begin je met verse, gepasteuriseerde room of volle melk.

- De crème wordt verwarmd tot ongeveer 30°C (86°F) om een ​​ideale temperatuur voor bacteriegroei te creëren.

- Aan de crème wordt een mesofiele bacteriecultuur toegevoegd, doorgaans bestaande uit Lactococcus lactis en Leuconostoc cremoris. Deze bacteriën zijn verantwoordelijk voor het fermenteren van de lactose die in de room aanwezig is en voor de productie van melkzuur.

2. Gisting:

- De gekweekte room wordt vervolgens afgedekt en enkele uren in een warme omgeving laten gisten, meestal tussen 12 en 24 uur.

- Tijdens deze fermentatieperiode consumeren de bacteriën de lactose en zetten deze om in melkzuur, waardoor karnemelk zijn karakteristieke zure smaak krijgt. Tijdens de fermentatie ontwikkelen zich ook andere smaakstoffen en aroma's.

3. Koelen:

- Zodra het fermentatieproces is voltooid, wordt de karnemelk afgekoeld tot ongeveer 4 °C om de bacteriële activiteit te stoppen en de versheid te behouden.

4. Churnen (optioneel):

- Karnemelk kan worden gekarnd om boter te maken. Karnemelk die tijdens het boterbereidingsproces wordt geproduceerd, staat traditioneel bekend als "traditionele" of "gekweekte" karnemelk.

- Tijdens het karnen scheidt het vet in de karnemelk zich af en vormt zich tot boter, waardoor de karnemelk als vloeibaar bijproduct overblijft.

5. Eindproduct:

- Na afkoelen kan de karnemelk geconsumeerd worden als verfrissend drankje of gebruikt worden als ingrediënt in diverse culinaire bereidingen, zoals pannenkoeken, wafels, koekjes en gebak.

Het is belangrijk om tijdens het hele proces van het maken van karnemelk een goede hygiëne en temperatuurbeheersing te handhaven om de veiligheid en kwaliteit van het eindproduct te garanderen. De commerciële karnemelkproductie omvat vaak extra stappen zoals pasteurisatie, homogenisatie en standaardisatie om consistentie te garanderen en de houdbaarheid te verlengen.