Wat zijn probleemgebieden van de vee- en pluimveeproductie in de Filippijnen?

1. Gebrek aan toegang tot kwaliteitsvoer:De hoge kosten van commercieel voer en de beperkte beschikbaarheid van lokaal geproduceerd, voedzaam voer maken het moeilijk voor Filippijnse boeren om gezond vee te fokken.

2. Lage productiviteit als gevolg van slechte genetica:De kwaliteit van de veerassen die beschikbaar zijn voor Filippijnse boeren is vaak laag, wat resulteert in lagere vlees- en melkopbrengsten en een grotere vatbaarheid voor ziekten.

3. Ontoereikende infrastructuur:In veel plattelandsgebieden ontbreken goede wegen, opslagfaciliteiten en veterinaire klinieken, waardoor veehouders geen toegang krijgen tot markten en de noodzakelijke diensten kunnen verkrijgen.

4. Veelvoorkomende ziekten:De Filippijnse veehouderij wordt getroffen door verschillende ziekten, waaronder Afrikaanse varkenspest (AVP), mond- en klauwzeer (MKZ) en vogelgriep, die aanzienlijke economische verliezen veroorzaken.

Pluimveeproductie

1. Infectieziekten:De pluimveeproductie op de Filippijnen wordt geconfronteerd met uitdagingen als gevolg van infectieziekten zoals de vogelgriep, de ziekte van Newcastle en coccidiose, die resulteren in hoge sterftecijfers en economische verliezen.

2. Slechte managementpraktijken:Het ontbreekt kleinschalige pluimveehouders mogelijk aan de kennis en middelen voor een goed bedrijfsbeheer, wat leidt tot overbevolking, slechte ventilatie en ontoereikende sanitaire voorzieningen, waardoor het ziekterisico toeneemt.

3. Beperkte toegang tot kwalitatief hoogstaand fokmateriaal:Boeren zijn vaak afhankelijk van lokaal fokmateriaal van lage kwaliteit, wat resulteert in een lagere vlees- en eieropbrengst.

4. Afhankelijkheid van geïmporteerd voer:De Filippijnen zijn sterk afhankelijk van geïmporteerde voeringrediënten zoals sojabonen en maïs, waardoor de pluimveesector kwetsbaar is voor marktprijsschommelingen en verstoringen van de toeleveringsketen.