Tijdens de koloniale tijd, de meerderheid van huishoudelijk gereedschap, waaronder kookgerei, werd handgemaakt van smeedijzeren door smeden die gevormd elke implementeren te verduren door de generaties van het gebruik door de koks. Mashers, trechters en meetinstrumenten werden vaak gemaakt van hout, omdat hitte was geen probleem; plus, hout goedkoper was en hoefde niet zo veel misbruik als ijzer kookgerei absorberen. Sommige gereedschappen werden versierd met messing, die meer als een esthetische bloeien dan voor enig praktisch doel gediend.
Common Cookware

De koloniale en moderne keuken delen een aantal vergelijkbare instrumenten die hebben doorstaan ​​en weinig veranderd door de jaren heen. Om voedsel van heet water of olie, koks gebruikt pollepels en zeven verwijderen. Zeven zijn kleine kommetjes, die zijn geperforeerd en bevestigd aan een lange steel. Colonial koks gebruikt spatels om voedsel dat ze voorbereiden op een warme, vlakke ondergrond te manipuleren, zoals een koekenpan, net zoals doe moderne koks. Colonial koks gebruikt ook vorken, maar voor een ander doel. In plaats van een diner met een vork om voedsel in hun mond steken, de kolonisten gebruikt een veel grotere vork om te proosten op kleine stukjes vlees.
Specialized Cookware

Net als de salade spinner, de oranje dunschiller of de verscheidenheid van hakken apparaten beschikbaar zijn voor de moderne kok, Colonial koks gebruikt koken tools die minder vaak om specifieke taken efficiënter uit te voeren waren. Bijvoorbeeld, gebruikten ze een suiker tang, met een kreeft-achtige tang, te knijpen kleine stukjes van suiker uit de geharde kegelvorm waarin suiker werd gegoten in en verkocht op het moment. Als ze nodig zijn om fijn hakken of gehakt een item, koks gebruikt een helikopter met een handvat en een aantal messen aangebracht in een vlakke ster patroon dat gelijk met het snijvlak was.
Collector's Items
< li>

Volgens Colonial smeedijzer, de Sorber Collection, spiesjes, die lange naalden van ijzer gebruikt om vlees te houden op een braadspit waren, zijn dan vandaag zeldzame, ondanks hun prevalentie onder Colonial huishoudens. Natuurlijk, de meeste koloniale kookgerei is collectible, maar de waarde wordt bepaald door de maker, kwaliteit en leeftijd van het stuk. Op zoek naar de smid stempel is de makkelijkste manier om de maker te identificeren.