Wafels verscheen voor het eerst op het toneel in de dertiende eeuw. Een smid, geïnspireerd door de vorm van de longblaasjes (honingskam) gemaakt door bijen, produceerde een ijzer met dezelfde crosshatched patroon. Binnenkort, wafels hun weg naar de straten door de bakkerijen en leveranciers. Volgens Agustin's wafels, "Voor de religieuze feesten of heilige dagen, de wafel verkopers (na het betalen van een eerlijke vergoeding aan de geestelijkheid) mochten hun wafels te verkopen aan de uitgangen van de kerken." Koning Charles IX (Koning van Frankrijk 1560-1574 ) besloten de wafel zaken te regelen als gevolg van het groeiend aantal gevechten en problemen tussen de leveranciers.
Belgian Waffle Uitvinding

Maurice Vermersch en zijn vrouw, een echtpaar uit Brussel , eerste gist toegevoegd aan het recept net voor de Tweede Wereldoorlog. Het echtpaar gebakken wafels in gietijzeren pannen gekruid met reuzel. Hun vrienden en familie waren zo blij met het resultaat dat de Vermersches besloot ze mee te nemen naar de 1960 World's Fair in Brussel, België. In de golf van succes dat volgde, de Vermersches geopend diverse restaurants gespecialiseerd in wafels en bracht hen terug naar de volgende World's Fair in 1964, dit keer in Queens, New York. De Antwerpse Toeristische Gids merkt op: "Het waarnemen dat de meeste Amerikanen, met hun slechte geografie vaardigheden, kon niet plaats in Brussel, noemde hij het wafelijzer de Belgische wafel een paar dagen in zijn Fair verblijf van de wereld."
Brusselse Wafel

Brusselse wafels zijn pluizig, rechthoekig snoepgoed gegeten met fruit, poedersuiker en slagroom. De meeste Noord-Amerikaanse wafels stijgen als gevolg van bakpoeder, maar Brusselse wafels gebruiken gist. Gecombineerd met geslagen eiwit, de gist zorgt ervoor dat de wafel te veel dikker en lichter met diepere inkepingen zijn. Gist verandert de chemische samenstelling van het beslag en de fermentatie geeft de Brusselse wafel een Tanger smaak.
De Luikse Wafel

Luik is een oostelijke provincie van België aan de Duitse grens. Gaufre de Liège, ook wel Luikse wafel in Vlaamse en Lutticher waffel in het Duits, zijn ovaal en zijn dunner en kleiner dan de gemeenschappelijke Belgische wafel. Kleine nuggets van de parel suiker (kleine suiker pellets) toegevoegd aan het beslag karameliseren op het wafelijzer, waardoor de Luik een zoete crunch. Luikse wafels worden vaak gegeten zonder beleg, en soms zelfs koud.
Waffle Cultuur

In België, hebben ze geen wafels voor het ontbijt eet heel vaak, maar je kunt krijgen een als je het vraagt. U koopt Belgische wafels van bakkerijen en stands straatventer als een 'informele hapje eten. "Common toppings variëren van boter en poedersuiker tot vers fruit en slagroom.