Γιατί συρρικνώνονται όταν τα βάζετε σε νερό ανακατεμένο με ζάχαρη;

Όταν μια σταφίδα τοποθετείται σε νερό ανακατεμένο με ζάχαρη, υφίσταται τη διαδικασία της όσμωσης.

Να τι συμβαίνει:

-Όσμωση είναι η κίνηση των μορίων του νερού σε μια επιλεκτικά διαπερατή μεμβράνη, από μια περιοχή υψηλότερης συγκέντρωσης νερού σε μια περιοχή χαμηλότερης συγκέντρωσης νερού.

Συγκέντρωση ζάχαρης έξω:Ας υποθέσουμε ότι δημιουργείται διάλυμα ζάχαρης-νερού διαλύοντας τη ζάχαρη σε νερό, όπως αυτό με τις σταφίδες. Επειδή το διάλυμα περιέχει περισσότερα μόρια σακχάρου, η συγκέντρωση των σωματιδίων ζάχαρης είναι σημαντικά μεγαλύτερη από αυτή των μορίων του νερού.

-Μια σταφίδα, που αρχικά είναι ξερή, έχει σχετικά υψηλή περιεκτικότητα σε σάκχαρα και χαμηλή περιεκτικότητα σε νερό σε σύγκριση με το ζαχαρόνερο.

-Όταν μια σταφίδα τοποθετείται σε αυτό το διάλυμα ζάχαρης-νερού, η συγκέντρωση των μορίων του νερού έξω από τη σταφίδα (στο διάλυμα ζάχαρης-νερού) είναι μεγαλύτερη από τη συγκέντρωση των μορίων νερού μέσα στη σταφίδα.

-Ως αποτέλεσμα, τα μόρια του νερού μετακινούνται από το εξωτερικό της σταφίδας (όπου είναι περισσότερα) προς τα μέσα (όπου είναι λιγότερα) μέσω του επιλεκτικά διαπερατού φλοιού της σταφίδας, με αποτέλεσμα η σταφίδα να διογκώνεται και να γίνεται παχουλή.

-Ωστόσο, επειδή η όσμωση είναι μια αμφίδρομη διαδικασία, τα μόρια του νερού μετακινούνται επίσης έξω από τη σταφίδα λόγω της υψηλότερης συγκέντρωσης σακχάρου στο εσωτερικό σε σύγκριση με το διάλυμα ζαχαρόνερου έξω.

-Καθώς το νερό απομακρύνεται από τη σταφίδα, η φυσική ζάχαρη που υπάρχει μέσα γίνεται πιο συμπυκνωμένη. Αυτή η συγκέντρωση ζάχαρης μέσα στη σταφίδα αρχίζει να τραβάει περισσότερο νερό από το διάλυμα ζάχαρης-νερού.

-Κάποια στιγμή, επιτυγχάνεται μια ισορροπία όπου η κίνηση των μορίων του νερού στη σταφίδα (λόγω της υψηλότερης συγκέντρωσης νερού έξω) εξισορροπείται από την κίνηση των μορίων του νερού έξω από τη σταφίδα (λόγω της υψηλότερης συγκέντρωσης σακχάρου στο εσωτερικό).

-Σε αυτό το σημείο ισορροπίας, η σταφίδα μπορεί να μην διογκωθεί ή να συρρικνωθεί περαιτέρω, αλλά η ανταλλαγή των μορίων του νερού συνεχίζεται.

Με την πάροδο του χρόνου, η σταφίδα μπορεί τελικά να φτάσει στο μέγιστο επίπεδο απορρόφησής της και η ισορροπία μεταξύ των συγκεντρώσεων ζάχαρης και νερού μέσα και έξω από τη σταφίδα μπορεί να μετατοπιστεί, προκαλώντας ελαφρές αλλαγές στο μέγεθος και την υφή της σταφίδας.