Het bewijs bestaat om te suggereren dat bakbananen wijdverspreid moet zijn geweest gedurende het grootste deel van de tropische Zuid-en Zuidoost-Azië, en het wordt algemeen aangenomen dat een beschaving van mensen vestigden zich in en rond Indonesië ongeveer 60.000 jaar geleden. Deze mensen waren ook reizigers die waarschijnlijk nam de weegbree met hen naar Australië en Papoea-Nieuw-Guinea. Vandaag, bakbananen zijn schaars in Zuidoost-Azië. Ze werden waarschijnlijk uitgewist door ziekte of droogte en werden nooit herplant.
Afrika vakantie

Het blijft een raadsel hoe veel verschillende stammen van weegbree aangekomen in de dichte Afrikaanse regen bossen, maar het is duidelijk dat deze is gegroeid er al vele duizenden jaren. De hoogland inboorlingen van Afrika vertellen verhalen over hoe hun voorouders waren een-bos levende mensen die bakbananen geteeld, en dat de weegbree werd een dieet nietje. Het is mogelijk dat mensen kunnen hebben gekruist de Indische Oceaan naar Oost-Afrika die de benodigde materialen voor het planten van bakbananen.
Europa

Alexander de Grote ontdekt bakbananen rond 327 voor Christus, terwijl hij op zijn reizen om de wereld te veroveren. Het vinden van deze schat in de vallei van de rivier de Indus in het zuidelijke puntje van India, herkende hij de voedingswaarde en de culturele betekenis van het en introduceerde het naar Europa.
Caribbean

De snelle uitbreiding van de Bantu volk van Zuid- en Centraal-Afrika rond 1500 AD is grotendeels gebaseerd op weegbree handel. De plantains werden verhandeld op de Canarische Eilanden, en vanaf daar ze werden ingevoerd om Santo Domingo in het Caribisch gebied door een Portugese Franciscaner monnik rond het jaar 1516.
The New World of