Πώς οι καουμπόηδες έκαναν το βοδινό κρέας jerky;

Οι καουμπόηδες ήταν γνωστοί για την εφευρετικότητά τους και την επινοητικότητα τους, και αυτό επεκτάθηκε στον τρόπο με τον οποίο συντηρούσαν τα τρόφιμα σε μεγάλες διαδρομές με βοοειδή. Το βοδινό jerky ήταν βασικό στοιχείο στις προμήθειες τους και ήταν ένα βολικό και θρεπτικό σνακ που μπορούσε να τους κρατήσει για μέρες.

Διαδικασία παρασκευής του βοείου κρέατος:

1. Επιλογή κρέατος :Οι καουμπόηδες χρησιμοποιούσαν συνήθως πλευρική ή στρογγυλή μπριζόλα για το μοσχαρίσιο κρέας, καθώς πρόκειται για πιο αδύνατα κομμάτια με λιγότερο μαρμάρωμα.

2. Κόψιμο του κρέατος :Το κρέας κόπηκε σε λεπτές λωρίδες, συνήθως ενάντια στον κόκκο για μέγιστη τρυφερότητα όταν στέγνωσε.

3. Καρύκισμα :Οι λωρίδες κρέατος καρυκεύτηκαν γενναιόδωρα με ένα μείγμα από αλάτι, πιπέρι και τυχόν επιθυμητά μπαχαρικά. Τα κοινά μπαχαρικά που χρησιμοποιούνται περιλαμβάνουν σκόνη τσίλι, σκόρδο, κρεμμύδι και βότανα όπως δεντρολίβανο ή θυμάρι.

4. 腌制 :Το καρυκευμένο κρέας τοποθετήθηκε σε αλατισμένη άλμη για αρκετές ώρες έως 1-2 ημέρες. Αυτό το βήμα τράβηξε την υπερβολική υγρασία και ενίσχυσε τη γεύση.

5. Ξήρανση του Jerky :Οι καουμπόηδες κρεμούσαν τις λωρίδες του κρέατος σε γραμμές ή σχάρες στο ύπαιθρο για να στεγνώσουν. Συχνά τα κρεμούσαν κοντά στη φωτιά, όπου ο καπνός προσέδιδε επιπλέον γεύση και χρησίμευε ως φυσικό συντηρητικό.

6. Παρακολούθηση :Το jerky ήταν εκτεθειμένο στα στοιχεία, επομένως χρειαζόταν τακτική παρακολούθηση για να διασφαλιστεί το σωστό στέγνωμα. Οι καουμπόηδες προσάρμοσαν τον χρόνο στεγνώματος με βάση τις καιρικές συνθήκες.

7. Ολοκλήρωση :Μόλις το jerky ήταν στεγνό και σκληρό στην αφή, θεωρήθηκε ότι έγινε. Ο χρόνος στεγνώματος μπορεί να ποικίλλει από μερικές ημέρες έως μία εβδομάδα, ανάλογα με την υγρασία και τη θερμοκρασία.

8. Αποθήκευση :Το έτοιμο μοσχαρίσιο κρέας αποθηκεύτηκε σε υφασμάτινα σακιά ή τσίγκινα δοχεία για να διατηρηθεί στεγνό και να αποφευχθεί η αλλοίωση.

Το Beef jerky made the cowboy way ήταν απόδειξη της πρακτικής γνώσης και της ικανότητάς τους να προσαρμόζονται στα άγρια ​​σύνορα. Διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στη συντήρησή τους κατά τη διάρκεια των επίπονων ταξιδιών τους, παρέχοντας μια εύκολα προσβάσιμη πηγή πρωτεΐνης και γεύσης χωρίς την ανάγκη ψύξης.